De New York Times is sinds vandaag maar beperkt toegankelijk voor niet-abonnees, maar als je via Google (News) gaat, kan je er nog altijd op.

Greenspan is an ex-Maestro; his reputation is pushing up the daisies, it’s gone to meet its maker, it’s joined the choir invisible.

He’s no longer the Man Who Knows; he’s the man who presided over an economy careening to the worst economic crisis since the Great Depression — and who saw no evil, heard no evil, refused to do anything about subprime, insisted that derivatives made the financial system more stable, denied not only that there was a national housing bubble but that such a bubble was even possible.

Ik (wij) overwe(e)g(en) danig om binnen een dik half jaar iets te kopen. Altijd had ik gedacht uit het stad te gaan. Hoe zalig was het vroeger ni om als klein manneke op straat en in de velden vrij rond te hossen. Ik wil niet zo egoïstisch zijn om dat mijn toekomstige kroost niet te geven. Al zou ik wel liever in het stad blijven. Zeker in de wijk 2060. Laat mensen maar denken dat het een onveilige buurt is. Kan ik goedkoop mijn ding doen en blijven bekakte Vlamingen weg. Liever die warme en zuidelijke gemoedheid van het gemengde volkje dat je hier tegenkomt. Buiten woningen en voedingswaren is ook sfeer hier zeer goedkoop! Komt daarbij dat het stad aan een toch wel een geniaal project bezig is. Het park Spoor Noord komt op de plaats waar al jaren terrein braak lag, tussen Seefhoek en Dam. Dit wordt echt een gigantisch groot en graaf park met veel groen, zwemvijver, voetbalvelden, basketvelden, speeltuintje, … Het skatepark is nu al af en niet voor doetjes. Professionele bowls en pijp maken dat bij een vleugje zon half skatend Vlaanderen zijn ding doet.

Maar bon, de essentie is dat er een compromis lijkt te zijn tussen wonen int stad en groene zones. Aan de trapjes van den Dam zijn er zelfs enkele autovrije straten. Deze komen uit op het Park. I can’t wait…

Economie draait om efficiëntie, om het zo goed mogelijk aanwenden van schaarse middelen. Eén van de manieren om dat te doen is door op grote schaal te werken en dat is wat Volkswagen wil doen door de productie samen te brengen in een soort superfabriek in Wolfsburg. Of dat nu de beste beslissing is (Volkswagen heeft in de jaren ’90 al wat strategische flaters gemaakt), is iets waar Volkswagen moet over beslissen. Het is in ieder geval een economische werking die je moet respecteren in een vrije markteconomie.

In theorie verhoogt die efficiëntie de welvaart van de hele beschouwde economie/wereld. Meestal zijn er winnaars en verliezers, maar de welvaart van de groep winnaars stijgt met meer dan dat de welvaart van de verliezers daalt. De verhoging van de welvaart door toenemende efficiëntie steunt op de veronderstelling dat de vrijgekomen middelen voor andere doelen kunnen aangewend worden. Dat betekent in dit geval dus dat de ontslagen werknemers ergens anders aan de slag gaan. In praktijk lukt dat niet meteen door verschillende rigiditeiten (de neiging om zich traag aan tepassen). Omdat er meer werknemers beschikbaar zijn, zouden de lonen naar beneden moeten gaan, maar dat gebeurt niet door allerlei redenen. Ook verplaatsen (bv. naar Oost-Europa) arbeiders zich heel zelden (toch in Europa) om een nieuwe job te vinden. Daar loopt het wat mis tussen theorie en praktijk.

Om toch aantrekkelijk te blijven kunnen landen/regio’s proberen om hun arbeiders aantrekkelijk te maken door concurrentiële voordelen te bieden: lage kosten, hoge productiviteit, kennis… Die hoge productiviteit was blijkbaar een belangrijke troef van Vorst, maar niet belangrijk genoeg. Dat is een beslissing van Volkswagen waar je je wederom bij moet neerleggen.

Waar een regering zich niet moet bij neerleggen, en daarmee kom ik aan mijn eigenlijke punt, is dat er winnaars en verliezers moeten zijn in deze zaak (zie hierboven bij de stijging van de welvaart). Door belastingen kan welvaart namelijk herverdeeld worden. Je neemt geld van wie het heeft en je geeft het aan wie het niet heeft. Maar net door de hoge belastingen in België verdwijnen er zoveel jobs voor laaggeschoolden naar lageloonlanden. Het risico bestaat dus dat er concurrentie ontstaat tussen landen om een zo laag mogelijke belastingsvoet te hanteren. Om dat te vermijden is het interessant om een Europese (of nog beter: een globale) belasting te heffen en op Europese schaal de welvaart te herverdelen. Daarbij rijst dan weer het probleem van verschillen in voorkeuren tussen staten (en dus mensen) over de te hanteren belastingsvoet en dan wordt het moeilijk om zo’n beleid democratisch te legitimeren.
Een belangrijk nadeel van hogere belastingen is dat het demotiverend werkt om efficiëntieverhogingen door te voeren en dus om de gehele welvaart te laten stijgen.

Dat was mijn bedenking bij dit alles, rest er nog een boodschap voor de Volkswagen-top: