Kent er iemand Angelo & Angelique? En zijn ze vandaag een huis gaan kopen?

Verder zijn er ook een heleboel TV-series gratis te bekijken op http://www.showstash.com (dat in mei 2008 veroordeeld werd voor niet naleven van auteursrecht).

Meer info op http://www.0110.be. De organisatie steunen (podium, licht, geluid,…) kan door een SMS te sturen met boodschap 0110 te sturen naar 3699 en dat kost anderhalve euro. Storten kan ook op rekeningnummer 853-800 0110-67.

En dan nu het verslag:

Verdraagzaam zijn begon vroeg, die zondag. Nee, niet op een ontspannen scholierenmatch in de ochtend, maar op de trein naar Antwerpen. Die zat niet alleen afgeladen vol, een Chirobende herhaalde bovendien tot treurens toe een liedje over iets dat niet is blijven hangen. Ik ben toch nog zonder uitbarstingen van fysiek geweld in ‘t stad aangekomen en dan naar de gedempte zuiderdokken voor het grote feest. De zon scheen, er was een massa volk en ShizzleB en Notorious W.I.M. werden vervoegd door mezelf en die van ons. Tijdens Zita Swoon (en guests!) achteraan wat staan leuteren, zoete Cuba Libres gedronken en ons dan naar voren gewrongen, alwaar Olivier met meesterlijke precisie een afspreekpunt had omschreven. Het was een beetje dringen, maar niets dat we niet aankonden. Het begon te regenen, niets dat we niet aankonden. Al moet het wel gezegd dat ShizzleB de verdraagzaamheid van onze omstaanders testte door met de paraplu te draaien en de mensen met vette regendruppels in het gezicht aanviel. Ik vroeg me af of mijn verdraagzaamheid dan weer tot het jeugdkoor Scala zou reiken, maar gelukkig werd ik enkel geconfronteerd met beelden.

Enkele regenbuien later werd onze motivatie zwaar op de proef gesteld door een tien minuten durende hagelbui die alleen in Dewinters stoutste dromen voorkwam. Zeiknat en koud zijn nog altijd genoeg redenen om vette appartementen op te zoeken, dus zo geschiedde. Na wat verwarming ben ik dan met verse kledij (big up, ShizzleB!) naar het optreden van dEUS getrokken. Het was de moeite, al was het maar voor de muziek, die uitstekend stond afgesteld, wat toch een vereiste is bij de melodische noise van de beste Belgische groep. Barman verwoordde het mooi toen hij zei: “Ik heb al genoeg geluld, ik heb goesting om te zingen.” Af en toe kwam er wel eens een slogan uit, maar die misstonden niet. Van morele hubris was geen sprake, wat ze er bij Klara ook van mogen zeggen.

Filmpjes zijn er in overvloed op YouTube, met hieronder enkele dEUS-momenten:

Suds&Soda

België met Koen Wauters

There Will Be No Next Time met Ludo Mariman van The Kids

Wontime & Ricky D: ultrastrak en supersnel

Murdock: nog altijd de strakste mixer van het blok. Blijkbaar strakker dan ultrastrak.

De Hop Allstars: Studio Brussel-kru

Petrol, 8-10 euro.

Gisteren was het dus zover. Drum&bass is drum&bass, dus zullen we maar vergelijken met Roni Size. Andy C vond ik opzwepender, omdat hij meer de nadruk legde op melodie en voorzichtiger omsprong met een climax, die dan ook langer mocht duren.

Het was ook heel wat minder druk dan bij de Roni. Een spijtige zaak op drum ‘n’ bass-feestjes is dat er meer mannelijk dan vrouwelijk volk op afkomt. Positief is dan weer dat dat allemaal alternatieve grietjes zijn die dan wel geen babe-allures hebben, maar toch ‘iets’ hebben.

Cultureel verantwoorde porno bestaat dus. Nu nog de documentaire ‘Inside Deep Throat’ bemachtigen.