Da Holy Homeboys

Doe Maak Zeg Denk

Het zijn vier gebiedende wijzen die momenteel zeer gevoelig liggen. Iets met kater en Tokio.

Wat ik wel nog weet, is dat Do Make Say Think gisteren in het Stuk een overweldigend optreden heeft gegeven. Lekker hard, nooit chaotisch, en met veel spanning opbouwend. Nummers als ‘Horns of a Rabbit’ en ‘Executioner Blues’ waren monumentaal. Lyrisch zijn mag over het voorlopig beste optreden van het jaar. Concurrentie was er enkel van Motek, Gravenhurst, Explosions in the Sky en An Pierlé. Op naar 65daysofstatic.

Anti-brakmiddel

Het was vanmorgen ergens rond half zeven (dat wordt een te vaste waarde de laatste week) dat ik mijn bed opzocht. Het was een geweldige avond geweest, maar het was tijd om vermoeidheid en alcoholgebruik te compenseren met rust. Die rust werd rond twaalf uur op een zeer geoorloofde wijze verstoord. Voicemailbericht van Tom van Fnac of ik zo snel mogelijk kon terugbellen i.v.m. de operawedstrijd op de site van De Standaard, i.s.m. Universal Music.

Lees verder »

Bier!

Er staan drie bakken Westvleteren in onze kelder. Aight!

De Dolle Mol

Ik heb er geen idee van of jullie enigszins het verhaal rond ‘undergroudcafé’ De Dolle Mol in Brussel gevolgd hebben, dus ik zal het even schetsen. In de jaren zestig is het café voortgevloeid uit een boekhandel en is sindsdien een trekpleister geweest voor allerlei kunstenaars. In 2002 is het café door juridische problemen gesloten. Op 1 mei vond Jan Bucquoy, filmmaker en revolutionair, dat er terug leven in de brouwerij moest komen en heeft het café gekraakt. Het café floreerde en ook de straat vond het een verbetering. Natuurlijk kon de immobiliënmaatschappij Arrto als eigenaar van het pand hier niet mee lachen en kreeg van de kortgedingrechter gedaan dat Bucquoy en de zijnen uit De Dolle Mol werden gezet en dat de boel half gesloopt werd (het is de bedoeling het gebouw af te breken). ‘s Avonds forceerde Bucquoy alweer de deur om opnieuw te beginnen, maar twee uur later pakt de politie hem op en is het terug gedaan.
Lees verder »

Da Kali

De Steven moet ons nog een pint!

Voor de rest vele vragen: wat is er met de bezittingen van Jill gebeurd? Wie is ‘Ronde Poep’ en wat doet die nummer in m’n gsm? Hoe is mijn broek gescheurd? Waarom is Boechout zo ver? Is Jean-Marie Dedecker hiervoor verantwoordelijk? Wat heeft Paris Hilton met de zaak te maken? En kan Yves Leterme dit oplossen?

Straks in de Parelvissers…

Bowlen

De plannen waren wisselend maar strak: kerstmarkt, bowlen én kerstmarkt, kerstmarkt én bowlen, het kon allemaal. Uiteindelijk werd het voor sommigen eerst een bezoek aan de kerstmarkt van Boom om daarna met de anderen te bowlen en plaatsen te bezoeken waar we niet meer welkom zijn.

Lees verder »

PSW-bal

Gisteren zijn drie Holy Homeboys door wind, sneeuw en veel te veel koude naar het PSW-bal getrokken op Veronica’s Danceboat. Niet echt de meest geslaagde locatie voor een bal, want het is te klein en niet ‘chic’ genoeg. Het had meer iets van een TD in kostuum, maar het volk was leuk, dus dat maakt altijd heel veel goed.

Jammer genoeg zijn er ook een aantal HH-onwaardige zaken te melden, die dit knokploeg-item volledig rechtvaardigen. Grolsch is één van die zaken: Hollands afwaswater met hoofdpijn tot gevolg. Ook het feit dat de zaak om 4u afgehandeld was, verdient een serieuze diss. Daarna waren twee gasten van plan een taxi te nemen en om de kosten te drukken ronselden ze nog wat volk. ShizzleB en ik stemden in en betaalden alvast. Na iets te fanatiek aandringen van één van die pipo’s stap ik alvast in de taxi, terwijl ShizzleB nog aan ‘t overleggen is met den Biermans over hoe die thuis gaat geraken. I.p.v. even te wachten hoe dat afloopt, laat de andere pipo de taxi vertrekken. Ik ben dan maar 30 m verder uitgestapt met het geld terug.

Dan maar te voet naar de Markies, met onderweg een iets te actieve Biermans, die niet (meer) inzag dat met sneeuw gooien het alleen nog maar kouder maakt. Een gemengde avond, maar toch de moeite.

Antwerpen

Gisteren ben ik voor de openingstd van PSW en voor vier homeboys naar Antwerpen gespoord. Terecht, zo bleek, want de sfeer zat er al meteen goed in. Eerst werd ik officieel lid van Larus Argentatus aka Meeuw en daarna kwamen de quotes. Die van Shizzle B ben ik even kwijt (vul gerust aan), maar toen hij bezig was met uit een kleine tube gel te knijpen, zei oSteve Shuffle “Spuit maar ineens op mijn haar”. Hilariteit alom. Daarna stond ik in de Red&Blue te praten met een zekere Dorien, ‘t lief van den Cleiren en die wist me te melden dat ze met zoveel mensen slaapt. Cleiren toch…

Daarna volgde veel bier, waaronder eentje van de Cleire. Merci.

Barbecue

30 juli 2005 zal voor mijn ouders niet alleen de annalen ingaan als hun 29ste huwelijksverjaardag, maar ook als de dag waarop de 16 jaar oude tuintafel verenneweerd werd door da Holy Homeboys.

Het begon allemaal met de hoge nood om iedereen nog eens bij elkaar te brengen rond een hoopje houtskolen met een pint in de hand om zo de mannelijkheid weer hoog te doen oplaaien. De zoektocht naar een geschikte locatie eindigde bij casa Buys, alwaar mama Buys instemde. Veel kon er toch niet misgaan? Toch een kleine opsomming:

De Valky arriveerde, zoals altijd, per auto, maar kon deze keer op andere gedachten gebracht worden. Hij ging de auto thuis afzetten en kwam met de fiets terug. Dat bleek een verstandige zet. De groentjes werden gesneden en anderhalve liter Keizersbergbier werd samen met een liter Judas onder het spelen van een spelletje Risk geconsumeerd. Dan werd het tijd om vlotjes de barbecue aan te steken en Sybile aan het station op te pikken. Toen kon het feest pas echt goed beginnen. De sappige stukken vlees werden met veel smaak en een gezonde dosis bier verorberd. Sybile integreerde zich naadloos in de groep door een vlieg dood te kloppen op ShizzleB z’n buik. Die ging dan maar voetbal zien, terwijl de rest nog wat pintjes dronk.
Het werd donker en theelichtjes werden op tafel geplaatst. Niet zo’n goed idee op een tafel van kunststof, zeker niet als er een heus vuurtje wordt gestookt in zo’n theelichtje. Vier zwarte, gesmolten plekken in de tuintafel zijn het, logische, gevolg. Gelukkig was dat nog niet aan het licht gekomen toen Master Leo Buys, ook wel bekend als papa Buys, thuiskwam en trakteerde met zijn befaamde ijsjes.
Toen deze gesmaakt hadden en ShizzleB en Notorious W.I.M. samen op het toilet gezien waren, was het tijd voor Irish coffee, een concept dat zijn gelijke niet kent. Bereid met de nodige skillz, had het zijn effect. Iedereen was terug wakker en aangeschoten genoeg om naar de Copa Cabana te gaan. Elke meezinger en elke vorm van schraalheid waren er aanwezig. ‘Paradise by the Dashboard Light’ heeft me zelfs een pint gekost aan de Karel. Daar was een 10 seconden durende weddenschap voor nodig.
Tijdig werd besloten terug huiswaarts te keren. Daar leek de avond even te eindigen, maar een pintje en een iPod brachten daar verandering in. Bij ‘Min Moaten’ van Flip Kowlier werd onze vriendschap bijna aandoenlijk. Rond 5u werden Lies en Kirsten wakker gebeld. Nogmaals onze excuses. Na nog een hamburger gebakken te hebben en daarmee mijn moeder bijna een paniekaanval bezorgd te hebben (‘Ze zijn weer begonnen!‘), was om 5u30 iedereen het huis uit en konden ik en Sybile gaan slapen.

De volgende middag kon het bestek opgemaakt worden. ShizzleB en Notorious W.I.M. zijn na een ontbijt met pistolé’s van mama Verlinden naar de kerk geweest. Mama en papa Buys zijn zo lief geweest om alles op te ruimen. Dankjewel, lieve ouders.

Over de tuintafel ligt nu een lakentje.

Gentse Feesten

Zaterdag is een belangrijk deel van da kru naar Gent getrokken om daar van de sfeer van de grootse feesten van het land te gaan proeven. Na een treinrit kwam de Hollandse vraag waar “die grote markt, Gentse feesten ofzoiets” was. Gelukkig is ze ons niet gevolgd. Rond 16u werd de eerste hoeveelheid alcohol geconsumeerd in de vorm van een Grimbergen. Daarna voegden Stoffel en Sybile zich bij ShizzleB, Ice T en mezelf. Het was het begin van een avond dolen door Gent, gevuld met schrale mensen, bier, straatartiesten, bier, weed, muziek (Boomtown), afscheid van Ice T, bier, watermeloen, bier, weed, fantatieke gelovigen, ademtesten (niet positief!), bier, dansen, bier, dansen, het licht zien, bier, vechten, Irish coffee, groepsknuffel en dan naar het prachtige huis van Liv, die van ons van de Stoffel. Een huis naast de Leie, in hartje Gent, het deed me wat. Het was negen (9) uur toen we daar aankwamen, nog wat ongein hebben uitgehaald en dan als een blok in slaap zijn gevallen.

Om 14u30 bleek de schade al bij al mee te vallen. Moeizaam heeft er iets plaatsgevonden dat voor een ochtendritueel kon doorgaan. De mens die ons daarna elk een oliebol aanbood, heeft al mijn respect. Het mens dat ladderzat door de straat waggelde in een minirok en met een roze plouchen beest in haar hand, niet.
Het was hoog tijd voor een boottochtje, ons aangeboden door Stoffel, weeral. Wat een held! Met een gepersonaliseerde tekst gidste hij ons vlotjes door de Gentse wateren. En die waren zowel boven als onder ons aanwezig. Hadden we op die moment maar water in ons…