Da Holy Homeboys

Bleichen von Freundschaft

Het was een großes Bleichen von Freundschaft dat 3 homeboys 8 uur lang in een net-niet-sportieve auto van scandinavische makelij zijn gekropen om mij in HH (Hansestadt Hamburg) te komen bezoeken. Wat volgde is geschiedenis en was in elk geval voor mij een extreem vet weekend. In een sneltreinvaart zijn de belangrijkste aspecten van Hamburg de revue gepasseerd, zodat het op een manier ook voor mij een citytrip was. Jammer genoeg was er geen fototoestel present, zodat ik mij voor illustraties van deze post met archiefbeelden tevreden moest stellen.

Lees verder »

Zhis will be Deutschland

¡Hola, Homeboys!

Deze post moet mijn vreugde uitdrukken over het volgende weekend en kan ook dienen om een beetje te peilen naar jullie interesses. Ik zal het lijstje aanvullen als ik nog goede ideeen krijg, maar voorlopig denk ik al aan:

Ook hier is de lente aangekomen. Mijn eerste suggesties zijn dan ook barbecue of picknick (naargelang faciliteiten ter plaatse en transportmogelijkheden) in het park of op het strand.
Hippe elektronische muziek is een van de weinige dingen waar Duitsland echt kan scoren, daarom stel ik toch voor dat we de reeds vroeger vermelde Golden Pudel Club met een bezoek vereren, bijvoorbeeld zondagnacht, wanneer Clark (mij onbekend, maar het is een elektronische vermoedelijke Duitser die plaatjes op Warp mag uitbrengen, en de album sampler op zijn site biedt toch enige dopenezz).
En ergens overdag natuurlijk ook een beetje sightseeing.

Commentaar, wensen, suggesties, laat iet wete!

Ik kom naar Brussel, hoor! (en naar Antwerpen)

Een mens probeert wanhopig om in Kopenhagen aan gratis slaapplaats te geraken, wat niet lukt. Dan vraagt iemand tijdens het middageten “Warum fährst du eigentlich nicht nach Hause?”. Daarop had ik dan ook geen antwoord, en een spontaan plan was geboren. Het wordt kort maar krachtig, ik hoop dat jullie het niet net allemaal aftrappen.

Bar Tilla

Bij deze wil ik graag zaterdag jongstleden vereeuwigen. Da Holy Homeboys zonder den Duits samen gezellig op café aan het Falconplein. Uitermate strak geparkeerd, drank vol afwisseling en een locatie met karakter, dat heb je blijkbaar nodig. Er was niets legendarisch aan de avond, het enige wat in de buurt kwam, was de uitspraak van Notorious toen we door de hoerenbuurt liepen op zoek naar het frituur: “Amai, bekan thuis.” Verdovende middelen, ahoi!

Eens in het frituur ‘Het Tolhuis’ aangekomen was er nog een hilarische situatie, waarbij na het bestellen van de vetzakkerij een ruzie ontstond tussen de uitbater van de frituur, zijnde een Bulgaar of andere Oost-Europeaan, en zijn werknemer. Ondanks pogingen van de uitbater om achter de coulissen te verdwijnen, speelde het bagatel zich af voor het geamuseerde clienteel. Dat is nog eens entertainment tijdens het wachten.