3 Joskes hadden reeds een broske, dat van Kinky K was veruit het kortste. Dadelijk werd koers gezet naar München (niet zonder eerst een druipende Triple Whopper mét kaas te steken), alwaar Ice T het 8ste Joske zou worden en er zou overnacht worden in The TENT (let wel: slapen in een tent heeft altijd tot gevolg dat het eerste licht meteen merkbaar is, ook als die tent een enorme, witte tent is). Uiteindelijk hebben wij er overnacht, maar het is niet geheel duidelijk of de andere aanwezigen daar ook zo over dachten. In ieder geval heeft de volgende morgen niemand de Zyklon B doorgegeven toen daar door Fons om gevraagd werd.

Na eerst het rechtervoorlampje van pimpmobiel Ford Focus vervangen te hebben, werd de tocht richting Balkan verder gezet met als volgende stop Zagreb. Daar aangekomen bleek ons eerste adres voor een jeugdherberg onsuccesvol wegens volzet, met als gevolg dat de twee pimpmobielen gedraaid hebben op het autovrije Trg bana Jelačića, zeg maar het centrale plein van de Kroatische hoofdstad.

Uiteindelijk hebben we twee dagen overnacht in het Ravnice Youth Hostel, gezellig, gemakkelijk verbinding met het centrum en voorzien van internet. Minpunt was wel dat het ontbijt beperkt was tot brood, boter en stroop met melk en koffie. Of dat de stroop of het ontbijt is, laat ik liever in het midden.

Zagreb was ook onze eerste kennismaking met wat al snel bekend zou staan als preuten. Prachtige preuten weliswaar. De uitdrukkingen “alles vol” en “ik zen verliefd” waren niet van de poes. Of schering en inslag. Of beide. Of alledrie. Hoe het ook zij, ons selecte gezelschap kon alleen maar objectief en subjectief vaststellen dat de Kroatische vrouwen mooi zijn, om niet te zeggen heet. Ze deden dan ook zeer weinig moeite om hun lange benen en strakke buikjes te verbergen, wat er al snel voor zorgde dat niet alleen de pinten, maar ook de ogen alsmaar groter werden.

Na deze belangrijke vaststelling en het bezichtigen van de stad, was het tijd om de roadtrip verder te zetten langs idyllische wegen en wel naar de Preutenmeren. Het hoge toeristische gehalte van het park deed slechts in zeer beperkte mate afbreuk aan de pracht van de preuten en de meren, maar had wel tot gevolg dat er in de meren van deze preuten niet gezwommen mocht worden.

De video die gemaakt is op de camping (camping Korana, best degelijk, maar voor dezelfde prijs vind je waarschijnlijk een kamer met airco, als je met genoeg bent) terwijl er rondgescheurd werd in de Jetta is blijkbaar classified.

Maar niet getreurd, de trip gaat gewoon door. Next stop: Split. Kenmerkend voor deze kuststad is het tot stadscentrum omgebouwd paleis. We onthouden echter vooral de bakvissen-clubs gevolgd door nightswimming en vier jonge, Franse grieten, die jammer genoeg niet aan het poepen waren op het strand. Minstens even betreurenswaardig is de vaststelling dat onze single vrienden geen actie ondernomen hebben om hun status aan te passen, terwijl niet alleen de tijd er rijp voor was.

De tijd was wel rijp voor bovenstaand souvenir in het CroParadise Hostel (aan de dure kant, zonder ontbijt, maar met airco en verzorgd. Desalniettemin jammer dat de kuisvrouw om 9u ‘s morgens komt vragen wie vertrekt). De Joskes denken aan hun nageslacht. Met die gedachtegang reden we verder langs de kust tot in Dubrovnik, wat aangekondigd was als het Ibiza van de Balkan. Daar aangekomen werd de camping afgekeurd en zo kwamen we bij Jullo terecht, die ons tegen een schappelijke prijs liet overnachten in zijn twee apartmani. Dat we de volgende dag getrakteerd werden op barbecue en overladen werden met wijn, maakt deze plaats een absolute aanrader voor elke sympathieke toerist. Jammer genoeg heeft Dubrovnik zijn status van Ibiza van de Balkan voor ons niet kunnen waarmaken, maar de choco’s hebben toch goed gedanst.

In Dubrovnik hebben we ook beslist om Montenegro links te laten liggen en de terugtocht reeds aan te vatten mits een tussenstop in Krka, waar de watervallen ons ook bevielen. Op de camping, de enige plaats waar de Joskes onredelijk waren, hebben we net een confrontatie met de politie kunnen vermijden, zodat we alsnog volgens plan (1 700 km op 17u) op Shizzle B’s trouwerij arriveerden.

Eind goed, al goed, tenslotte was niet allés kapot. En het was tijd om één en ander terug vol te tanken.

“Sylvain, wa zeggekik altijd:

• Milow is een jeanet
• Pukkelpop is een chirokamp
• Coldplay is enkel goe voor begrafenissen“

“Dave, wa denkte gij as ge Goedele Wachters het journaal zie presenteren? – Gij ze lelijk foorwijf!”

“Voor wie Sarah niet kent, da is een feuilleton over een lelijke schrok die da op ‘t einde nog altijd een lelijke schrok is, moar dan wel een lelijke schrok die da just noar de kapper gewest is.”

Ook de Tom Boonen-verklaring voorlezen toen Dave De Peuter coke gesnoven had, was een geniale inval, net als “I am the passenger en ik zen percies de weg kwijt” tijdens een Iggy Pop-cover.

Vult u gerust aan.

Deze post moet mijn vreugde uitdrukken over het volgende weekend en kan ook dienen om een beetje te peilen naar jullie interesses. Ik zal het lijstje aanvullen als ik nog goede ideeen krijg, maar voorlopig denk ik al aan:

Ook hier is de lente aangekomen. Mijn eerste suggesties zijn dan ook barbecue of picknick (naargelang faciliteiten ter plaatse en transportmogelijkheden) in het park of op het strand.
Hippe elektronische muziek is een van de weinige dingen waar Duitsland echt kan scoren, daarom stel ik toch voor dat we de reeds vroeger vermelde Golden Pudel Club met een bezoek vereren, bijvoorbeeld zondagnacht, wanneer Clark (mij onbekend, maar het is een elektronische vermoedelijke Duitser die plaatjes op Warp mag uitbrengen, en de album sampler op zijn site biedt toch enige dopenezz).
En ergens overdag natuurlijk ook een beetje sightseeing.

Commentaar, wensen, suggesties, laat iet wete!

Omdat de liefde tussen ons GROOT is.

Omdat er buiten GROTE kou heerst.

Omdat ons nieuw katje Leo GROTER wordt.

Omdat de GROOTTE van ons appartement het nu éénmaal toelaat om volk uit te nodigen.

Omdat onze feestjes altijd GROOTS zijn.

Verder ben ik er ook nog in geslaagd om enkele woorden uit te wisselen met een Zweedse, die uiteraard blond was. Het was een geslaagde avond.

Voor de rest vele vragen: wat is er met de bezittingen van Jill gebeurd? Wie is ‘Ronde Poep’ en wat doet die nummer in m’n gsm? Hoe is mijn broek gescheurd? Waarom is Boechout zo ver? Is Jean-Marie Dedecker hiervoor verantwoordelijk? Wat heeft Paris Hilton met de zaak te maken? En kan Yves Leterme dit oplossen?

Straks in de Parelvissers…

Een aanvaardbare 10 euro voor middernacht. De moeite waard als feestje na de examens.

Verslag:
Zaterdagavond bevond de hoogste concentratie mooie vrouwen per vierkante meter (zo’n 0.83 Scarlett Johansson) zich in de Mirano in Brussel voor Dirty Dancing (spreek uit “Deuh’ty Daahncin’”) met de hipste dj van het moment, Tiga. Ondanks of dankzij de waarschuwingen over teh trendyneznez(nezz) van de keet, waren we bij de eerste 30 binnen. Het moet gezegd: het waren vriendelijke mensen (zelfs de buitenwippers) en het oude theater of bioscoop was uitermate dope ingericht. Het plafond boven de dansvloer is ook lekker hoog, wat daar toch al het gevoel van ruimte gaf. Jammer genoeg, maar volledig terecht, was er nauwelijks bewegingsruimte, maar het kwam de sfeer wel ten goede. Net zoals de vele extravagantie figuren, van pipo’s over travestieten naar homofiele, opgetutte negers met hanekam. Dan was het Nike-shirtje van Tiga heel gewoontjes. Het was hem natuurlijk om de muziek te doen en die was complexloos en to the point. Vette elektrobeats met regelmatig een bekend element, gaande van radiohit ‘You Gonna Want Me’ via ‘NY Excuse’ naar kleppers als ‘Louder Than a Bomb’ en ‘Hot in Here’.

Uren en uren genieten zonder zat te zijn. Nu al legendarisch. Stel je voor dat je dan in Athene zat…

Jammer genoeg zijn er ook een aantal HH-onwaardige zaken te melden, die dit knokploeg-item volledig rechtvaardigen. Grolsch is één van die zaken: Hollands afwaswater met hoofdpijn tot gevolg. Ook het feit dat de zaak om 4u afgehandeld was, verdient een serieuze diss. Daarna waren twee gasten van plan een taxi te nemen en om de kosten te drukken ronselden ze nog wat volk. ShizzleB en ik stemden in en betaalden alvast. Na iets te fanatiek aandringen van één van die pipo’s stap ik alvast in de taxi, terwijl ShizzleB nog aan ‘t overleggen is met den Biermans over hoe die thuis gaat geraken. I.p.v. even te wachten hoe dat afloopt, laat de andere pipo de taxi vertrekken. Ik ben dan maar 30 m verder uitgestapt met het geld terug.

Dan maar te voet naar de Markies, met onderweg een iets te actieve Biermans, die niet (meer) inzag dat met sneeuw gooien het alleen nog maar kouder maakt. Een gemengde avond, maar toch de moeite.