Even stelde het probleem van vervoer zich. Dat werd gisteren opgelost door een auto, vooral om het stormweer te trotseren. Eindelijk kon het ding aan een empirische test onderworpen worden. Na het eerst netjes driemaal te testen met enkel water (gaan, slecht-uit-het-Duits-vertaalde handleiding), was al duidelijk dat het ding veel lawaai maakt en geen solide indruk nalaat. Daarna kon dan toch de proef op de som genomen worden.

Het verdict is eenduidig negatief. Er komt zoveel water uit als je erin gekapt hebt, waarbij de verhoudingen van de handleiding geen leidraad mogen zijn. Bovendien werd er nergens melding gemaakt van enige vorm van druk en mij lijkt het alsof het water gewoon opgewarmd wordt en er dan doorloopt. Gevolg is dat er geen sprake is van espresso. De koffie smaakte dan ook zeer bedenkelijk en is quasi integraal in de afvoer terecht gekomen.

Vervolgens richtte mijn hoop zich op het stoomstaafje, niet voor niets één van de meer fallische aspecten van zo’n machine. Dat leek zijn werk wel redelijk te doen, maar was echter niet bijster praktisch. Vooral het opkuisen achteraf doet me van verder gebruik afzien.

Bijgevolg blijf ik bij mijn moka express en sta ik open voor suggesties rond het lot van de ‘espressomachine’.