Da Holy Homeboys

Malinwa

Niet zonder een bikkelharde, maar gedeeltelijk verloren strijd met de NMBS, stond ik gisteren rond 20u samen met Notorious W.I.M. en familie tussen honderden KV Mechelen-aanhangers die vanaf de eerste moment niets anders deden dan zingen, roepen en sfeer maken. Het was de eerste keer dat ik in het meer actieve deel van een stadion stond en hoewel ik het (nog) niet kon opbrengen om mijn keel leeg te schreeuwen, was het een geweldige ervaring, al zullen mijn oren die mening vanuit medisch standpunt niet delen.

Lees verder »

Den Beerschot

Om even naadloos aan te sluiten bij de vorige post: sinds gisteren ben ik de officiële eigenaar van een abonnement van Germinal Beerschot Antwerpen. Bezitter of houder kan ik niet zeggen, aangezien dat aspect door ShizzleB verzorgd wordt, maar het paars-witte kaartje staat toch wel op mijn naam.
Nu lijkt het of ik supporter ben en misschien ben ik dat stiekem ook wel geworden. Naar het voetbal gaan is altijd een belevenis. Ook gisteren weer, al moesten we wachten tot de tweede helft voor er iets op het veld te zien was. Na de wedstrijd viel er pas echt iets te rapen. Dat werd door sommigen vrij letterlijk genomen toen GBA-spelers ballen in de tribune trapten. Een supporter sprong vijf meter naast ons in ware duikvlucht twee rijen naar voren om een bal te bemachtigen. Hij faalde jammerlijk. Daar is hij dan een aantal minuten blijven liggen, omringd door stewards en na een tijdje ook door mensen van het Rode Kruis.
Verder was ShizzleB waarschijnlijk ook de eerste supporter om met een boek het stadion op ‘t Kiel binnen te wandelen. Dat leverde na afloop nog enkele reacties van zatte supporters op: “Lot die gast is mè rust, dien è nen boek vast” en “Is da ‘t handboek hooligan? Jaja, da is ‘m”.
Als de avond volgende keer op café eindigt, zoals ShizzleB volledig terecht voorstelde, is het helemaal in orde. Als den Beerschot weer wint natuurlijk.