Da Holy Homeboys

Arm Vlaanderen, deel 2

Daarnet heb ik de trein teruggenomen van een fijne namiddag met Special K. Omdat ik geen balpen bij had (andere jas, het was nu eenmaal eens mooi weer), vraag ik aan de conducteur of ik de zijne even mag lenen. Die vraagstelling gebeurde uiteraard vriendelijk en beleefd, u kent mij. Begint die daar te zeggen dat hij enkel een rode balpen heeft om op mijn Keycard aan te duiden dat dat ding voor het instappen moet ingevuld zijn. Ik vraag dan nog maar eens of ik zijn balpen mag gebruiken, het was mij tenslotte nog nooit geweigerd.
Lees verder »

Arm Vlaanderen

In navolging van De Bitches moet ik ook even mijn frustratie kwijt. Daarnet heb ik weer eens scheidsrechter gespeeld en natuurlijk weer wat commentaar gekregen. Dat ben ik al lang gewoon, maar als zo’n idioot dan ‘Arm Vlaanderen’ roept, dan komt dat hier te staan. Die onbedoelde ironie verdient een podium, al is het maar een kleintje.

A night in the City

Bon, vrolijk gemutst reed ik hedenmiddag fietsgewijs naar Antwerpen. Daar de fiets waarop ik reed zonet gemaakt was en een nieuwe voorband had, had ik het volste vertrouwen in de goede afloop van de tocht richting Markies alwaar een Gueuze op mij wachtte. Eilaas! Ter hoogte van de Mechelsesteenweg aan het stadspark zei de band ineens pfff! Ditmaal de achter-! Ik was hierdoor licht gefrustreerd, dat is immers wéderom een euro of 20 aan nieuwe band, drie keer in drie weken.
Maar bon, gehaast naar de Markies alwaar bevallig in gezelschap gehouden geweest door honden, Cathy en I.
Daarna haast ik mij naar de Oranjestraat alwaar een vergadering mijn aandacht eistte, maar achter het Sint-Jansplein lokken twee duistere figuren mijn aandacht en vragen mij onder onlichte dwang mijn portefeuille af te staan.
Enfin, het potje kookte over en normaal ben ik een erg vredelievend persoon, maar ik heb geslagen, en hàrd want ik voelde iets kraken (kraakbeen van een neus, niet mijn hand). Daarna gaan lopen natuurlijk, maar de mens in kwestie was druk bezig met bloeden op de grond. Ik heb niks en ik ben niks kwijt, en ik ben er godverdomme trots op. Fucking klootzakken.
De rest van de avond verliep happy wappy, al heb ik nu wel honger. Dit noopt mij tot het meteen verorberen van een boterham met saucisse d’anvers.

Timing

Elke weekdag om 8u stipt beginnen een aantal bouwvakkers twee huizen verder te boren. Jammer genoeg op de niet-dubbelzinnige manier.

Nultolerantie

Het gaat slecht met de Lage Landen. Margriet Hermans, naast een dikke koe ook voltijds politica en BV (ze telt dan ook voor twee) heeft zich weer eens laten gaan qua politieke sérieux. Ze vindt dat drugsverslaafden moeten opgesloten worden in centra en gedwongen moeten afkicken. Bovendien moeten ze tijdelijk onvruchtbaar gemaakt worden, zodat ze zich niet kunnen voortplanten. Jean-Marie Dedecker is voor minder uit de VLD gesjot. Het Vlaams Belang heeft al voor minder nieuwe kandidaten gevonden.

Lees verder »

Mijn jas

Gisterenavond is mijn warme jas verdwenen uit de Fakbar Letteren. Vandaag was die nog altijd niet terecht. Dus als iemand een zwarte, stoffen, gevulde jas met een bruine binnenkant en meerdere zakken heeft meegenomen en nu merkt dat het toch niet de zijne is, dan mag die dat altijd even laten weten. Eerlijke vinders kunnen rekenen op eeuwig respect en een bier naar keuze.

En Nederlands

Zondagavond in het station van Mechelen valt de muziek van mijn asociale speler even stil en hoor ik plots “J’ai des netkousen.” Quoi? Ze waren nl. wel degelijk volledig voor het Frans aan het gaan. Dat is al even erg als ik ooit in Hove op de trein hoorde: “J’ai oublié mes turnpantoffels.” Blijven oefenen, kinders.

Geen stijl

Al jaren erger ik me aan het gebruik van het Comic Sans MS-lettertype in eender welke context die informeel moet overkomen. Niet alleen gebruikt iedereen dat onding, het is nog lelijk ook. Het verzet werd luider toen middelbare scholen het voor hun brieven begonnen te gebruiken. Een eerste uitbarsting van verbaal geweld kwam er toen bleek dat ons nieuw, ‘chique’ huisnummer in dat lettertype gemaakt was. De laatste dagen kan ik het weer niet meer aan.
Lees verder »

Verkiezingsweek

Deze week was het weer prijs. Ekonomika, vermoedelijk de grootste studentenclub van Vlaanderen, hield zijn legendarische kiesweek. Dat betekent Olympische hoeveelheden gratis drank en eten. Van pinten, hamburgers en spaghetti tot Häagen-Dazs-ijs, streekbieren en Red Bull. Reken daarbij nog drie dagen vette feestjes en ergens begrijp je wel dat voor één ploeg een bedrag van 125 000 euro genoemd wordt (25 000 cash en 100 000 in natura). Allemaal sponsoring uiteraard.

Lees verder »

euh kerel, ge zit er tege eh

Ok, dit is echt hilarisch. Ik sta voor mn kot te wachten op Olivier (in het zonnetje) als daar een auto aankomt om zich te parkeren. Der staat nen auto voor ons garage. Die andere auto wil zich voor de 2 deuren zetten om niet voor de garage van ons andere buren te staan. Die parkeert zich, zachtjes, en hup die rijdt heel zacht tegen de de achterkant van dien andere auto. Die staat er dus tegen hé. Kzag het plastieksken van dien ene auto licht naar voor buigen. Die stapt uit. Ik zeg: euh kerel, ge zit er tege eh. Die zegt, jaja sni erg. Das den auto van mijn kotgenoot. Hij lacht is zenuwachtig en stapt de deur naast de mijn binnen. Inderdaad! In het homokot! Ik had dien herkend. Weet ge hoe moeilijk ik het had om niet te reageren op toen hem zei, jaja das van mn kotgenoot. Iets in de stijl van: jaja, gelle zit wel meer in elkaars gat hé.

man man man