• Tour de Farce

    Eindelijk, 4 juli! The fourth of july! De tijd was gekomen, de tourkaravaan trok door ons land, ons gewest, onze provincie, ons arondissement, ons kanton, ja zelfs: onze gemeente! Weken werd er met reclame gesmeten, er werden indrukwekkende constructies opgezet om de volkstoeloop aan te kunnen. Tenten waar mogelijk, op de meeste plaatsen enkele houten platen en een afgekeurde tapinstallatie. meer was niet nodig om deze nu alreeds memorabele dag luister bij te zetten.
    Als onafhankelijk waarnemer heb ik mij aan de Molenstraat gezet, vanuit geografisch standpunt het dichtstbijzijnde punt van het parcours.

    Uiteraard is het parcours dwarsen om even langs de winkel te lopen uit den boze. Met dranghekken wordt een bont gezelschap dronken mensen gestut. Enkele jongelingen roken drugs, waar an sich niets mis mee is, maar toch niet op de dag des Heeren zeker, godverdomme.
    Nee, ik had het er niet mee. De karavaan, het circus: zowat de hele provincie werd lam gelegd. Een rustig fietstochtje om de zonnige zondag mee te verpozen was niemand gegund, ook niet uw weledele dienaar.
    Enkele uren voor de uiteindelijke atleten voorbijkomen, denderdt een horde publiciteitswagens door de straat. Nu niet dat ik dit alles stond waar te nemen met mijn notitieblok in de aanslag, ik moest immers pistolets halen bij de in dezelfde straat gelegen ambachtsman-bakker. Want op zondag eten wij pistolets met cacao, sinds mensenheugnis een zondags ritueel dat met kerkelijke instanties weinig of niets te maken heeft, tenzij dan het feit dat ook Jezus het brood brak. Te betwijfelen valt of cacao (of afgeleiden) daar iets mee te zien hadden, maar ik wijk af. I divert.
    De wagens in kwestie vielen op omwille van hun kleur, en ook wel omwille van de vervuiling die ze verspreidden. Naar elke windrichting, en ook de windrichtingen ertussen, wordt met marchandise gesmeten. Een brocanteur zou hier niet tussen misstaan, zou enkel opvallen omdat zijn artikelen meer schade aanrichten, zowel blik- als fysieke. Ook de droge plofjes en het glasgerinkel zou het de afvaldiensten niet echt makkelijk maken.
    Enfin, er werd dus gegooid met zaken. Ik onderscheidde gebak, waarvan het meeste tegen diverse vensters terechtkwam. Ook gigantische, mouchen handen vlogen in de ruimte, alsook alles waar een logo van de Tour de France op past: hemdjes, petjes, balletjes, balpennen, een sporadisch stuk fruit. Of het vals was was niet waarneembaar.
    Een tweetal uur later was daar eindelijk de klikkende en klakkende calvarie. Een lange processie van bijeengepakte mannen. Even lijkt de stile de bovenhand te nemen, in afwachting van deze heren die nu toch al enige uren op zich lieten wachten. Voor een kleine seconde is het enige geluid dat van ronddraaiende kettingen, geklik en geratel van versnellingen. Dan neemt het gejoel weer de bovenhand. Het groepje dronken jongeren wordt helemaal wild, enkelen zijn nu getooid in officiële hemdjes, met dito petjes en mouchen handen. De menige schreeuwt en juicht, een enkeling rolt de tranen over de wang. Mensen hangen buiten uit hun huizen en doen zich voor als VIP, duidelijk te goed voor het plebs dat dan toch maar de pech had niet van uitverkoren strekking te zijn. Hun huis ligt niet aan de route. De losers.
    Plots verstomt de menigte. De laatste renner die met zijn pedalen aan het sukkelen is, wordt met een welgemikt cakeje geraakt, terwijl de beschaafde gelegenheidsalcoholici zich terugtrekken in het 4 meter verder gelegen café. Op de tv wordt de rit verder gevolgd, maar vreemd genoeg kijkt niemand ernaar. Velen kijken wel diep in hun glas.
    Ik zie nog net iemand gelukzalig glimlachend een drinkbus oprapend, die vlak daarvoor tegen het hoofd van een oudere supporter was geknald. Ook hij was blij deel uit te maken van deze sportieve hoogmis, dit zondagse spektakel zonder weerga, deze relevante manier van commercieel tijddoden en en passant nog gratis rommel te rapen. Dank u, Tour de France!

    4 reacties bij “Tour de Farce”

    1. Ice T - 21:45 zegt July 4th, 2010 - #

      Calvarie/Cavalerie, clever! Had deze blog maar een Facebook “like”-knopje! Wie beheert deze digitale puinhoop anyway?

    2. Big Buys - 20:18 zegt July 17th, 2010 - #

      Awel, ik ben blij dat ik in Hongarije zat! Schoon verhaal pertang.

    3. Big Buys - 22:57 zegt August 10th, 2010 - #

      Nu is er een like-knop!

    4. Notorious W.I.M. - 23:13 zegt August 10th, 2010 - #

      Dat pakt mij, vriend!

    Maak een gepaste opmerking