Da Holy Homeboys

Sinds dinsdagavond staat er een Speedtrap, een verplaatsbare flitspaal die zowel vooraan als achteraan flitst, geïnstalleerd in Antwerpen op de Amerikalei richting centrum/noorden, ter hoogte van de Jozef Liesstraat. Of die werkt, weet ik niet, maar het is bij mijn weten de eerste flitspaal in België die ook flitst vóór je er passeert én de eerste op de Leien die niet op een kruispunt staat. Ik ben benieuwd wat het gaat geven, want je mag er maar 50 km/u, maar langs de andere kant zijn er ook genoeg lichten die, zeker op drukke momenten, de snelheid breken.

Eindelijk, 4 juli! The fourth of july! De tijd was gekomen, de tourkaravaan trok door ons land, ons gewest, onze provincie, ons arondissement, ons kanton, ja zelfs: onze gemeente! Weken werd er met reclame gesmeten, er werden indrukwekkende constructies opgezet om de volkstoeloop aan te kunnen. Tenten waar mogelijk, op de meeste plaatsen enkele houten platen en een afgekeurde tapinstallatie. meer was niet nodig om deze nu alreeds memorabele dag luister bij te zetten.
Als onafhankelijk waarnemer heb ik mij aan de Molenstraat gezet, vanuit geografisch standpunt het dichtstbijzijnde punt van het parcours.

Lees het allemaal »

Het is toch altijd wat als men zich een nieuwe telefoon aanschaft. Je ziet er wat tegenop het hele handeltje opnieuw te leren kennen. Je zou pourtant denken dat hetzelfde merk grotendeels dezelfde functionaliteit garandeert, maar niets is minder waar. In mijn toenmalige onkunde het concept “Slide” ten volle te benutten in conversatievenster “taalkeuze” probeerde ik zeer enthousiast de scrollbar richting Nederlands of Engels te bewegen. Helaas was er geen scrollbar, echter wel de optie Maleisisch. Een stap “terug” was er eilaas niet.
Enfin, een dik halfuur later was ik dan toch in menu Negara waar ik alsnog Bahasa kon selecteren om uiteindelijk toch adequaat met het toestel om te gaan.
Oef! Toch weer een anekdote om u (kau) tegen te zeggen!

Gisteren stond ik in een zeer drukke avondspits aan te schuiven op de Antwerpse ring. Aangezien de meest efficiënte manier om in te voegen nog steeds ritsen is, pas ik dit principe steeds toe. Zoals al eerder aangehaald, weet niet elke weggebruiker dat. Jammer genoeg kent ook vloerder J. B. uit Rumst dit concept niet of past het toch niet toe. In plaats van mij door te laten toen ik aan het einde van de invoegstrook vanaf de E34 kwam, is zijn lichte vrachtwagen tegen de babyblauwe Focus beland. De woorden “Nu zulde wel ni meer zo laat invoegen” doen mij vermoeden dat het niet onopzettelijk gebeurd is en dat de schade aan onze wagens, ons tijdsverlies en dat van de wegpolitie  en het omroepen tijdens de verkeersinformatie op de radio hadden kunnen vermeden worden.

De lichte vrachtwagen rechts tegen de Focus (links).

Het frustrerende aan deze heel zaak is dat de pipo in zijn recht is, aangezien ik van rijstrook wisselde. Hoe je dan wel zonder risico kan invoegen, is mij een raadsel. Ik kan dus de komende jaren meer betalen voor mijn autoverzekering en nog heel wat euro’s gaan zoeken om te voorkomen dat mijn auto begint te roesten. Maar dat kan ik misschien goedmaken als ik ooit een vloerder nodig heb. Het zal zeker niet J. B. uit Rumst zijn, ik neem liever iemand die u geen kloot aftrekt.

De schade aan de Focus.

Uit het niets kwam het, de veiling voor ‘moeder met popcorn’ van een zekere Filip tijdens het feestje in Scheld’Apen dat duizend keer popcorn beloofde. Vlot werd er tot 10 euro geboden toen het kunstwerk plots aan mij werd toegewezen. Het bieden was gestopt door de veilingmeester. We hebben het ding dan maar ingeladen in de auto, waarbij de moeder jammer genoeg gesneuveld is op de straatstenen. Onderstaande foto toont de toestand van het kunstwerk voor het in de afvalcontainer verdween:

Omdat het niet altijd slecht nieuws moet zijn over gratis evenementen in deSingel dankzij Notorious W.I.M., heb ik de eer u te melden dat Gamezone gisteren een zeer leuke ervaring was. Ik twijfel er zelfs niet aan dat Shizzle B en Notorious W.I.M. dat ook vonden.

Het concept van Gamezone is even simpel als geniaal: een gebouw vol arcadegames, lekker old-skool en naar hartelust te gebruiken. Aangezien er geen kat was, voelde ik me als een klein kind in een lege speeltuin. Which was nice. Minder nice was dat ik geen held blijk te zijn in Mortal Kombat.

Het was lang geleden dat ik nog eens anderhalf uur van een zaterdagavond zo jammerlijk verloren had, maar eergisteren was het alsnog zover. Om het toeval te laten spelen liet ik me meeglijden in een opwelling die me naar de voorstelling Tempest: without a body van Lemi Ponifasio . Mau Company in deSingel bracht. Ik zeg u, als het feit dat het gespeeld is door Maori u anderhalf uur kan boeien, dan is deze voorstelling iets voor u. Anders was dit bewegingstheater puur tijdverlies. Van geen enkel deel van de omschrijving op de website van deSingel was er iets herkenbaar voor mij. Als dat komt omdat ik The Tempest van Shakespeare niet ken, heb ik me schromelijk vergist. De illusionaire werkelijkheid waar de beschrijving gewag van maakt, heeft nooit bestaan in mijn verbeelding. Jammer, maar helaas.

Gelukkig was de rest van de avond zeer gezellig, met o.a. verhalen van wildpoepende vriendinnen.

Iemand moet hem voortduwen hé:

Op de blog van mijn favoriete econoom maakt onze nationale held reclame voor Johnnie Walker. Dat we die zelf nog niet bedacht hadden!